Αλληλεγγύη.
Θα ήθελα
όποτε γράφω
τη λέξη
"αλληλεγγύη"
από τα γράμματα της
να φυτρώνουν δύο υπέρογκα χέρια,
να χαϊδεύουν,
να αγκαλιάζουν
κάθε πονεμένο αυτού του κόσμου.
[η τρυφεράδα θα (μας) σώζει]
για τις Ωραιες Ελένες
ραίες Ελένες – Κατερίνα Δήμτσα Μικρή αγαπούσα τη μυθολογία, με συνάρπαζε ο κόσμος της. Τώρα, μεγαλύτερη, λατρεύω να ψάχνω πώς νεότερα έργα αξιοποίησαν τους παλιούς μύθους και μέσα από αυτούς γέννησαν νέους. Τούτο το ενδιαφέρον ξύπνησε όταν πρώτη φορά διάβασα την “Ελένη” του Ευριπίδη, που έφερε τούμπα όλη την ιστορία, ανατρέποντας τους παραδοσιακούς ρόλους. Κοιτώντας τη γύρω πραγματικότητα, συνειδητοποιώ πόσο απέχουμε απ’ το να κάνουμε κι εμείς μια τέτοιαν ανατροπή. Όχι. Για τα κοινωνικά μας πλαίσια, η Ωραία Ελένη θα είναι πάντα “ένα τσουλάκι”. Παρακολούθησα με ενδιαφέρον ευλαβικό όλα τα σχετικά με την υπόθεση της Ελένης Τοπαλούδη. Κάθε στοιχείο που έβγαινε στο φως, κάθε μαρτυρία, κάθε λόγο κι αντίλογο. Παρακολούθησα κάθε εξέλιξη. Κι όσο παρατηρούσα άρχισα να βλέπω. Σαν ταινία εκτυλίσσονταν μπροστά στα μάτια μου και δεν μπορούσα να πατήσω το stop. Είδα την παρέα μας να κάνει πλάκα, μηχανικά από καθαρή άμυνα, μην ξέροντας πώς σκατά να το διαχειριστούμε, με τον τύπ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου