βράδυ κυριακής.

 

Τι συναίσθημα κι αυτό

να κάθεσαι σε μια μπάρα

κάτω από το πορτοκαλίζον φως

να παρατηρείς

το είδωλό σου στον απέναντι καθρέφτη

-ποιος είσαι 'συ; -

τα πρόσωπα που αγαπάς, δίπλα σου

να χορεύουν

να κουνάνε έντονα τα χέρια τους όπως μιλούν

κι η μουσική να τιτιβίζει

Κι εκείνο το καλοκαίρι

που δεν πήγαμε διακοπές

γιατί δεν βγαίνανε οι άδειες

δεν βγαίνανε τα λεφτά

δεν έβγαιναν και οι φίλοι σωστά στο μέτρημα

Εκείνο το αυτοκίνητο

που παρατημένο στο απέναντι στενό

μουδιασμένο από τα χορτάρια στις ζάντες

σε κοίτα με λύπηση

Το όμορφο φλερτ που δεν έγινε λόγω ηττοπάθειας

το μεθύσι που γράφτηκε στα πρακτικά ως άθλιο κούφιο χανγκοβερ

το αστείο που δεν ανέβλυσε αυθόρμητα υπό το φόβο του σηκωμένου φρυδιού της ομήγυρης

Ο πόνος του "μην κλάψεις" πίσω από το μάτι

-κλαις-

το τραγούδι που σε συγκινούσε αλλά πλέον πέρασε και δεν ακούμπησε

-δεν κλαις-

Τα ωχ που είναι στοιβαγμένα δίπλα από τον σωρό των λογαριασμών

ή μπλεγμένα κάτω απ' το μαξιλάρι.