Παθαίνω τέχνη.

 Ποίηση δε διαβάζουμε όλες τις ώρες.

Ποίηση διαβάζουμε όταν το μέσα μας δεν είναι (απολύτως) σφαλιστό.
Σήμερα, σε κενό χρόνο στη δουλειά, τι όρεξη που την είχα, έπιασα ποιήματα του Καρούζου.
Κι είχε ένα φως πορτοκαλοκίτρινο, γλυκό κι ένα αεράκι ήρεμο, ακούγονταν και κάτι πουλάκια και το σώμα μου είχε απλώσει κάτω από τις χειμερινές αχτίδες
Και
τι ωραίες είναι αυτές οι μικρές ώρες
τι ωραίο το μεσημεριανό φως
τι ωραία η ηλιοφάνεια τον Φλεβάρη
τι ωραία η ποίηση
τι ωραία που σε κάνουν να νιώθεις όλα αυτά - σα να ξεμουδιάζεις
σα να ψηλώνεις.
[Οταν βγάζει ήλιο το χειμώνα, παθαίνω Τέχνη ]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

για τις Ωραιες Ελένες

όργανο, όχι στολίδι

Φορεμένος φεμινισμός